SPREAD THE LOVE

Deze keer schreef ik samen met één van mijn gidsen: Ikme. Ikme is het vrouwelijke.

“Waar je deze week over kunt schrijven Hanneke is over de liefde. De liefde die oneindig is. Die er is voor iedereen. Die niet gehinderd is door grenzen of door gender of door wat dan ook. Liefde heeft geen oordeel. Liefde heeft geen grenzen. Liefde is er altijd. Voor iedereen. Liefde is wat angst kan laten verdwijnen, boosheid, haat.

Je hoeft er niets van te vinden. Je hoeft het alleen te voelen. Ga maar eens naar een gebeurtenis die jou de onvoorwaardelijke liefde liet voelen. Roep het op. Breng het in herinnering. Wanneer voelde jij die liefde? Wanneer was het in je leven, of is het in je leven? Misschien als je een kind ziet spelen? Als je aan je partner denkt. Als je aan je huisdier denkt, aan een bij die zoemt, spelende lammetjes, de zon die opkomt. Alles kan liefde zijn.

Waar voel je het in je lichaam, de liefde? En hoe voelt het? Laat dat gevoel maar eens in heel je lichaam uitdijen en uitdijen en uitdijen…. Vanuit je hart naar je buik, naar je billen, je bekken, je benen, je voeten en je tenen. En vanuit je hart naar boven, naar je schouders, je armen, je handen en je vingers. Vanuit je hart naar je keel, je hals, en het gaat doorheen heel je hoofd. Je mond, je tong, je lippen, je neus, je oren, je ogen, je hoofd en in de ruimte om je heen. Onvoorwaardelijke liefde.

En merk je dat er plekken zijn waar het niet te voelen is. Adem er maar naartoe. Voel maar of je ruimte kunt maken. Maar doe geen moeite, werk niet te hard. Laat het maar stromen, zoveel je kunt. Die liefde, dat gevoel voor liefde. Merk wat het doet met je. Voel jezelf met elke ademhaling zachter worden. Kijk maar, ervaar maar hoe dat kan…. Het maakt alles zachter, vriendelijker, lichter.

Kijk ook maar hoe jij dat doet. Misschien zie je je hele lichaam vol met hartjes, misschien is het het gevoel van de vroege ochtend, als je nog heel even tegen elkaar aan kruipt. Een kinderhand in de jouwe, een blik, een gebaar, misschien is het zachtheid, voel je hoe je lichaam meer en meer zacht wordt… een geur, een kleur, een beeld, een symbool….

Leg je hand eens op je hart en begroet jezelf… Hallo, wat fijn dat jij er bent… laat het toe zoveel je kunt, en als er delen zijn in je lichaam die zeggen. Ja maar, dat is er niet voor mij. Neem het waar. Ga er niet tegen vechten. Denk bij jezelf… he, er zijn delen in mij die mijn liefde niet kunnen ontvangen. Geef jezelf maar toestemming daarvoor. Het is voor nu hoe het is. Als je die grote liefde even kwijt bent. Breng jezelf weer naar die gebeurtenis, dat moment dat je onvoorwaardelijke liefde voelde.

En vanuit jouw hart kijk je naar de wereld. Met wie zou jij jouw liefde willen delen? Stel jezelf maar voor dat er een vlammetje van jou naar die persoon, of die groep gaat. Deel je liefde, aan zoveel mogelijk mensen, dieren, dingen. Vanuit dat grote hart van jou. Het licht van jouw liefde gaat als een vlammetje de wereld rond. Van jou naar een ander. Van daaruit naar weer anderen, en zo komt het weer terug bij jou.

En zie ook dat er genoeg is. Jij raakt die liefde nooit kwijt. Je kunt het oproepen wanneer je maar wilt. Er is altijd genoeg om te geven en te ontvangen.”

Plaats een reactie