Reïncarnatie van een geliefde

Een vraag die ik niet aan zag komen. “Zou het kunnen dat de nieuwgeboren baby van een vriendin de reïncarnatie van mijn geliefde is?”

Hoewel ik geloof dat we als ziel meerdere levens kunnen leven, was ik nooit zo druk met reïncarnatie van bekenden in mijn huidige leven. Kwam niet bij me op. Maar waarom zou het niet kunnen? Tegelijkertijd vroeg ik me af of het wel zo fijn is om te weten of dat nieuwgeboren kindje jouw overleden geliefde is. Voor jezelf én voor het kindje in kwestie. Of het meerwaarde zou kunnen hebben.

Ik maakte contact met ‘boven’ en dit is wat er geschreven werd.

“Vorige levens en volgende levens neem je mee, maar een nieuw leven is een fris nieuw leven. Met het oude erin, maar vooral nieuw. Een nieuw deel van het geheel. Met nieuwe uitdagingen en aan het mooie nieuwe mensenkind om daar wat van te maken. Zoveel mogelijk zonder verwachtingen van anderen, want dat maakt het zo moeilijk je eigen waarachtigheid te leven.

Staar je niet blind op vorige en volgende levens. Het leven nu is wat nu telt en dat geldt ook voor de mensen om je heen. Soms krijg je een kijk of een blik in vorige levens. In hoe je eerder met elkaar gerelateerd was. (…) Het geeft inzicht, maar altijd voor het handelen en de relaties zoals ze nu zijn, in de vorm waarin je nu bent. Dat is de huidige werkelijkheid.

Elk nieuwe mensenleven verdient het om als fris en nieuw bekeken te worden. Aan hem of haar om te ontdekken, het mysterie van zijn of haar leven.”

De wens het te weten, ik snap het zo. Het lijkt je geliefde weer wat terug te brengen misschien. Maar ja, ook al zou het zo zijn. Hem of haar en de relatie die jullie hadden, krijg je er niet mee terug. Een nieuw leven, een nieuwe relatie. Die haar eigen vorm mag krijgen.

In het besef dat dit mijn waarheid is, en dat er meerdere waarheden naast elkaar kunnen bestaan.   

Plaats een reactie