Iiieew, spiritualiteit

“Ben jij nou zo’n spiritueel iemand?”, vroeg iemand me deze week en dan met zo’n ondertoon, die maakt dat je gelijk wilt ontkennen. Ik word niet graag weggezet als zweverig, naïef, wereldvreemd, en veel mensen associëren het woord toch wel met geitenwollen sokkerig, kriebeltruien, wierook, drammerig en zweverig. Zo wil ik niet zijn. Zo ben ik niet, denk ik. Misschien herken jij dat ook wel.

Maar als je het woord spiritueel van alle lagen ontdoet, dan zie je toch behoorlijk wat schoonheid. Spiritueel zijn betekent voor mij: ervaren dat je deel uitmaakt van een groter geheel, dat alles met elkaar in verbinding staat. De mogelijkheid onder ogen zien dat de wereld groter is dan dat jij denkt, je verwonderen, nieuwsgierig zijn.

Wat mij betreft staat spiritualiteit niet los van het leven van alledag. Integendeel: juist de verbinding met het dagelijks leven, de praktische werkelijkheid zal ik het maar even noemen, maakt het interessant.

Spiritualiteit geeft je dagelijkse leven een upgrade
Van daaruit kun je je eigen leven behoorlijk opwaarderen, is mijn ervaring. Vanuit de verbinding met mezelf weet ik eerder wanneer ik over mijn grenzen ga en trap ik op de rem voor het te laat is. In de zin van vroeg naar bed als het nodig is, of even rust. Maar ook als ik merk dat ik met dingen bezig ben waar ik eigenlijk niet achter sta. Ik merk het eerder als iets me niet helemaal lekker zit.

Echter contact met anderen
Als je enigszins door hebt hoe je zelf in elkaar zit, ‘met jezelf kunt zijn’, worden relaties met anderen ook waardevoller. Je hoeft jezelf niet meer zo nodig te bewijzen, je anders voor te doen dan je bent, en je ziet beter wat er bij de ander speelt, bijvoorbeeld.

Een grotere wereld
En ja, door te geloven dat de wereld veel groter is dan je op het eerste oog zo ziet en ervaart, ontstaan er mooie dingen. Volgens mij sta je dan meer open, ervaar je meer dingen, leer je meer, zie je meer, krijg je een rijker, voller leven.

Zingeving als beginpunt
In mijn praktijk voor levenscoaching zie ik vaak dat mensen depressief, of ‘saai’ worden, door wat ze ervaren als een leeg leven. Najagen van geld, huis, spullen, dingen, kortstondig genot: daar word je niet gelukkig van. Dan komt het zingevingsaspect om de hoek kijken: wat inspireert jou, wat drijft je van binnenuit, los van wat de maatschappij, de buren, je ouders, je vrienden, je partner ervan vindt. Wat maakt dat bij jou het klokje tikken gaat… en ja, daar komt spiritualiteit als vanzelf om de hoek kijken, in wat voor vorm dan ook. En of je het nou zo noemen wilt of niet.

Wat mijn intuïtie erover zegt
Regelmatig pak ik mijn pen en laat dan gewoon maar de woorden komen, zonder dat mijn hoofd er bewust tussen zit. Intuïtief schrijven, heet dat. Dit kwam er over spiritualiteit.

“het is het weten, het zien. Helder zijn kan zonder moeite. Het is er al, niet bij de ander, niet voor de ander, het begint altijd bij jezelf. Je hoeft niet interessant te doen. Het is wat het is. In simpelheid. Haal alle franje er maar af, alle ideeën over hoe het moet zijn, hoe je hoort te zijn. In de eenvoud, daar is het te vinden. Liefde, vrijheid en humor, dat is altijd de ondertoon.”

Wat herken jij in dit verhaal? Durf je voor jezelf te zeggen dat je spiritueel bent, en kan dat ook in de buitenwereld? En wat is spiritualiteit voor jou?

Plaats een reactie